Kırâat ilmi, doğrudan Yüce Allah’ın kelâmını konu edinmesi sebebiyle İslâmî ilimler arasında müstesna bir konuma sahiptir. Bu yönüyle erken dönemlerden itibaren âlimlerin yoğun ilgisine mazhar olmuş; farklı coğrafyalarda, farklı ilmî gelenekler çerçevesinde sistemli biçimde ele alınmıştır. Kırâat literatüründe belirleyici bir rol üstlenen yedili tasnif, bu ilmî geleneklerden en etkili ve yaygın olanlarından biridir.

Elinizdeki eser, kırâat ilminde önemli bir dönüm noktası teşkil eden yedili tasnifi merkeze almakta; bu tasnifin tarihî köklerini, teşekkül sürecini ve özellikle Endülüs coğrafyasındaki yansımalarını ele almaktadır. Kırâat ilminin en gelişmiş ve kurumsallaşmış çizgisi olarak temayüz eden yedili geleneğin Endülüs’teki gelişimi, bu geleneği temsil eden âlimler ve söz konusu yaklaşımın İslâm dünyası üzerindeki etkileri çalışmanın ana eksenini oluşturmaktadır. Bu çerçevede, Endülüs kırâat geleneğinin en önemli temsilcilerinden biri olan Ebû Amr ed-Dânî ve asırlardır kırâat tedrisatının temel başvuru eseri olarak okutulan et-Teysîr, yedili geleneğin metodolojik yapısını ortaya koyan temel örnekler olarak incelenmektedir. Eserde, Endülüs kırâat geleneği, bu geleneğin ilmî temsilcisi olan ed-Dânî ve onun et-Teysîr adlı eseri, tarihî ve ilmî bağlamı içerisinde ayrıntılı ve sistematik biçimde tahlil edilmektedir.

Bu çalışma, kırâat ilminin tarihî teşekkül ve gelişim sürecinin, Endülüs coğrafyasında ortaya çıkan bölgesel ilmî geleneklerle olan ilişkisini ve bu geleneklerin zaman içinde şekillenen metodolojik birikimini bütüncül bir perspektifle ele almakta; bu yönüyle kırâat sahasında çalışan araştırmacılar ile lisansüstü düzeydeki okuyucular için güvenilir ve nitelikli bir başvuru kaynağı niteliği taşımaktadır.