Fıkıh, toplumun ihtiyaçlarıyla etkileşim içinde gelişmiş, bu süreçte ictihâd ve fetvâ mekanizmaları üzerinden canlılığını korumuştur. Bunun en belirgin biçimde gözlemlendiği mezheplerden biri Hanefî mezhebidir. Re’y ve kıyasa verdiği önemle Hanefî fıkhı, farklı şartlar altında ortaya çıkan meselelerde zengin ve çok katmanlı bir hukuk doktrini üretmiştir.

Bu eser, Hanefî mezhebinin kurucu imamları arasında ibadetler alanında ortaya çıkan mezhep içi ihtilafları temizlik, namaz, zekât, oruç, hac ve kurban başlıkları altında ele almaktadır. İmam Ebû Hanîfe, İmam Ebû Yûsuf ve İmam Muhammed’in görüşleri mukayeseli biçimde incelenirken; gerektiği yerlerde İmam Züfer ve İmam Hasan b. Ziyâd’ın ictihadlarına da yer verilmiştir.

İhtilaflar yalnızca aktarılmakla yetinilmeyip, bu farklılaşmanın usûlî arka planı, delil yapısı ve fetvaya esas görüşle ilişkisi ortaya konulmuştur. Müftâ bih görüşün yanı sıra diğer ictihadlara da yer verilerek, mezhep içi ihtilafın fıkhî kolaylık, zaruret hallerinde çıkış yolu ve muhatap için uygulanabilir bir seçenek sunma gibi pratik faydaları üzerinde durulmuştur.