Hanefî Mezhebi’nin kurucusu Ebû Hanîfe’nin fıkıh düşüncesinde sahâbe otoritesinin incelendiği bu çalışma teorik açıdan Hanefî usûl eserlerinde sahâbî kavliyle ilgili inceleme yapmaktadır. Çalışma teorik kısmın pratiğe yansıması açısından Ebû Yûsuf’un el-Âsâr’ını taharet bahisleri çerçevesinde merkeze alarak Ebû Hanîfe’nin fıkhî çözümlerine Hz. Ebubekir, Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali, İbn Mes‘ûd, Hz. Âişe, İbn Abbas ve İbn Ömer gibi fakih sahâbenin tesir ettiği tespit etmiştir. Araştırma göstermiştir ki Ebû Hanîfe fıkhî görüşlerini ortaya koyarken sahâbenin gerek kavillerinden gerekse uygulamalarından etkilenmiştir.